Τελευταία νέα

2 Φεβρουαρίου 2014
Βράβευση για το θεατρικό έργο “Ο Χρυσός μας Χωρίζει”, το μοναδικό για τη διαπάλη στα Μεταλλεία Χρυσού.

9 Μαρτίου 2013
Θεατρική παράσταση από τον Σύλλογο Γυναικών Σκιάθου σε έργο του Γιώργου Σανιδά με τίτλο “Σοκάκι Χωρίς Όνομα”. Για περισσότερα, διαβάστε εδώ: http://efimerida-sporades.blogspot.gr/2013/03/blog-post_7835.html

8 Οκτωβρίου 2013
Βιβλιοπαρουσίαση του έργου “Το Παιδί της Βασίλισσας” στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο Θεσσαλονίκης.

18 Αυγούστου 2012
Παρουσίαση των έργων “Το Παιδί της Βασίλισσας” και “Λοχία Γιατί (Δεν) Εκινήθης;” του Γ. Σανιδά, στην Έκθεση Βιβλίου Σκιάθου (Χορηγός: Ανεξάρτητη Κίνηση Πολιτών Σκιάθου, υπό την αιγίδα του Δήμου Σκιάθου).

διαβάστε

Που θα τα βρείτε;

Τα ξεχωριστά αυτά βιβλία των Εκδόσεων Κύμα κυκλοφορούν για όλο το ελληνικό και κυπριακό αναγνωστικό κοινό. Είναι διαθέσιμα:

- Μέσω αντικαταβολής: sanidasbooks@gmail.com ή 2310 869 190 | 6977 117 139 | 6947 726 710

διαβάστε

Τα Βιβλία

Δεν χάθηκαν όλα

Από τη μια, το χθες: Η εποχή της αγνότητας, η ιστορία, η παράδοση, τα «ιερά και τα όσια», οι μνήμες… Από την άλλη, το σήμερα: Η εποχή του χρήματος, η άναρχη ανάπτυξη, ο καταναλωτισμός, η παγκοσμιοποίηση, ο μηδενισμός, η ισοπέδωση…

Στη μέση, το παραδεισένιο νησί του Παπαδιαμάντη και του Μωραϊτίδη ως «μικρογραφία της ανθρωπότητας», το οποίο τα τελευταία 50 χρόνια σπαράσσεται, αλλοιώνεται, χάνει, συνεχώς και ολοταχώς, τη φυσιογνωμία και την ταυτότητά του, όπως συμβαίνει και στους περισσότερους τόπους της χώρας… Υπάρχει σωτηρία οδός;

Σ’ αυτό το ερώτημα επιχειρεί να απαντήσει ο συγγραφέας, μέσα από μια προσωπική κατάθεση ψυχής, όπου ανακαλεί, κυρίως, προσωπικά βιώματα, καθώς ο ίδιος μεγάλωσε πατώντας ταυτόχρονα σε δύο αντικρινές όχθες: Του χθες και του σήμερα… Κρατώντας σταθερά το τιμόνι, επιχειρεί ένα ταξίδι πέρα από τα όρια του ρεαλισμού, στον κόσμο του συναισθήματος και αναζητεί το φιλότιμο, την ευθύνη, την αγάπη, το σεβασμό, την ευαισθησία και την ελπίδα…

«Συγκλονιστική μεταφορά στο χαρτί μιας εποχής που έφυγε ανεπιστρεπτί.

Γραφή αυθόρμητη, λόγος καθαρά βιωματικός».
Συραϊνώ Διονυσίου – Κορωνιού

 

Εγχειρίδιο Δόκιμου Συγγραφέα

Ο σκοπός του συγκεκριμένου βιβλίου-εγχειριδίου είναι να φέρει τον δόκιμο (μελλοντικό) συγγραφέα και τον μη ιδιαίτερα
μυημένο αναγνώστη, σε πρώτη επαφή με το μαγικό
κόσμο της λογοτεχνίας. Να του προσφέρει συνοπτικά βασικές γνώσεις, να του αποσαφηνίσει έννοιες, να του δώσει ερεθίσματα περαιτέρω μελέτης και να τον οδηγήσει στο δρόμο προς το «ωραίο και υψηλό». Παράλληλα, μέσα από ασκήσεις και παραδείγματα και κυρίως αμέτρητα αποφθέγματα σπουδαίων ανθρώπων της τέχνης, επιδιώκει να τον βοηθήσει στο να γράφει και να διαβάζει σωστά (από μία φράση, ως ένα βιβλίο), μα και να αξιολογεί ο ίδιος τα κείμενά του…
Μεταφέρει, κυρίως, την αγάπη του συγγραφέα για τη λογοτεχνία, την οπτική του ματιά, τις εμπειρίες του, τις αναζητήσεις του και τα συμπεράσματά του. Δίνει, τέλος, τη δυνατότητα στον αναγνώστη, να κατανοήσει το μεγαλείο της τέχνης και πόσα αυτή μπορεί να προσφέρει στον άνθρωπο.

 

Το Κάστρο της Ελευθερίας & ο Μπαρμπαρόσα

«Στο πρώτο μισό του 16ου αιώνα, όταν ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής εδραίωνε την παντοκρατορία του, η μοναδική πόλη-φρούριο της μικρής και άσημης Σκιάθου, βρισκόταν κτισμένη πάνω σ’ έναν θαλασσόπληκτο βράχο, όπου είχαν καταφύγει οι κάτοικοι για το φόβο των πειρατών.
Το νησί τελούσε αιώνες, υπό την «προστασία» των Ενετών, απ’ τους οποίους όμως οι ντόπιοι υπέφεραν. Τότε ο περιβόητος κουρσάρος Μπαρμπαρόσα, για λογαριασμό του Σουλτάνου, ανέλαβε να «εκκαθαρίσει την Άσπρη Θάλασσα» απ’ τις διάσπαρτες ενετικές κτήσεις. Πρώτος σταθμός του, το 1538, το Κάστρο της Σκιάθου…

Το μυθιστόρημα αναδεικνύει, παράλληλα με το ρόλο των ισχυρών της σκοτεινής εποχής, το αίσθημα της αυτοσυντήρησης των υπόδουλων Ελλήνων και την ακόρεστη δίψα τους, να αναπνεύσουν το άρωμα της ελευθερίας.
Μέσα από τις μάχες, τους έρωτες, τις περιπέτειες, τις δολοπλοκίες, τις ίντριγκες, τις δεισιδαιμονίες και τα πάθη των ηρώων και με μια γραφή εξαιρετικά άμεση, ο συγγραφέας υφαίνει ένα συναρπαστικό ιστό στα όρια της αλήθειας και αποτυπώνει ανάγλυφα το αιματοβαμμένο πρόσωπο του κόσμου, την περίοδο μετά την Άλωση, σ’ ένα μοναδικό έργο που διαβάζετε κυριολεκτικά απνευστί, από την αρχή ως το τέλος.»

 

Ναυαγισμένοι Έρωτες

«Σκιάθος, Νέα Υόρκη, Θεσσαλονίκη, τρεις σταθμοί ενός μοναδικού ταξιδιού στον αστερισμό του ανειρήνευτου έρωτα, ώσπου η αυγουστιάτικη πανσέληνος θα φέρει τη λύτρωση…

«…Επιχειρώντας μια βουτιά στο παρελθόν και στα πρώτα μαθητικά μου χρόνια, στη δεκαετία του 70, ανακάλυψα στη φαντασία μου τη Βαγγελιώ, που μου διηγήθηκε άθελά της, την πικρή ιστορία με τους ναυαγισμένους έρωτες της μικρής γειτονιάς της. Γράφω «άθελά της» γιατί η ίδια ούτε με είδε, ούτε με άκουσε, απλά σκεφτόταν φωναχτά ένα βράδυ πίσω απ’ το ανοικτό παράθυρό της και εγώ πέρασα τυχαία απ’ το ανώνυμο σοκάκι της …
Έρωτες αδιέξοδοι, ανομολόγητοι, επιφανειακοί ή και βαθύτεροι οι οποίοι όμως συγγενεύουν μεταξύ τους και εξελίσσονται με φόντο τη πλανεύτρα θάλασσα. Έρχονται και φεύγουν σαν τα καράβια ώσπου στο τέλος βουλιάζουν και χάνονται όπως χάνονται κι εκείνα…
Κι αυτή η ακρόαση είναι μόνο η αρχή μιας κατάδυσης στα άδυτα του ερωτικού πάθους…».»

 

Αν ξυπνούσε ο κυρ-Αλέξανδρος

«Αν επέστρεφε σήμερα στον κόσμο «ο φτωχός άγιος των γραμμάτων μας», ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ποια εποχή του χρόνου θα επέλεγε, πού θα πήγαινε, ποιες μνήμες του θα ανακαλούσε, πού θα του υπαγόρευε η συνείδησή του να σταθεί, τι θα έβλεπε, τι θα άκουγε, πώς θα σχολίαζε την κρίση και τα έργα των σύγχρονων ανθρώπων, τι θα συμβούλευε, ποια μυστικά του «πάνω» κόσμου θα αποκάλυπτε, με ποιον θα συνομιλούσε, πόσο θα παρέμενε και τελικά, αν έφευγε ξανά, υπήρχε περίπτωση νέας επανόδου του;
Τις απαντήσεις σ’ αυτά τα υποθετικά ερωτήματα αποπειράται με αληθινή συστολή, να προσεγγίσει ο επίσης Σκιαθίτης, συγγραφέας Γιώργος Σανιδάς, μέσα από το απόσταγμα της ποίησης, της σοφίας και της κοσμοθεωρίας του ανεπανάληπτου Παπαδιαμάντη, προσθέτοντας τη δική του άποψη για τα λάθη και τον αληθινό σκοπό του ανθρώπου.
Εν προκειμένω, ο κυρ-Αλέξανδρος, αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο την φανταστική εμπειρία του, όπως πιθανόν θα τη βίωνε ο ίδιος αφού ήταν από τους ελάχιστους που υιοθέτησε ως τρόπο ζωής, όσα δίδαξε με την πένα του…

Η μεγαλύτερη φιλοδοξία και ο λόγος σύνθεσης του παρόντος έργου, όπως εξομολογείται ο συγγραφέας, είναι να αφυπνίσει συνειδήσεις και να ρίξει «μια σταξιά λάδι στο γυαλί», της απελπισμένης σήμερα ψυχής των Ελλήνων, όσων τουλάχιστον αισθάνονται πως «δεν έχουμε πατέρα στο σπίτι»…»

 

Το Παιδί της Βασίλισσας

«Αναφέρεται αρχικά σε τραγικά γεγονότα του εμφυλίου και στη διαβίωση ενός παιδιού σε μιά παιδούπολη της Θεσσαλονίκης μιά απο τις 53 “παιδουπόλεις” που λειτούργησαν στην Ελλάδα με πρωτοβουλία της βασίλισσας Φρειδερίκης και υπό την εποπτεία της “Πρόνειας Βορείων Επαρχιών της Ελλάδος” στα σκοτεινά μετακατοχικά χρόνια. Με τίτλο εμπνευσμένο απ’τη συγκεκριμένη περίοδο της ζωής του ήρωα το μυθιστόρημα περιγράφει τη νοσταλγία του χωριού και της μητρικής αγκαλιάς την προπαγάνδα που δημιουργούσε σύγχυση στα παιδικά μυαλά, τους αυστηρούς κανόνες πειθαρχείας αλλά και τα παιδικά όνειρα που έκανε ο ήρωας εκείνα τα χρόνια.
Το μυθιστόρημα συνεχίζει με τα εφηβικά χρόνια του ήρωα, με την αποφοίτηση του απ’το τμήμα Ηλεκτρολόγων της Βαλειάνειου Επαγγελματικής Σχολής Κεφαλλονιάς και με την απόκτηση του διπλώματος του ηλεκτρολόγου στην ηλικία των 18 ετών, ενώ φτάνει μέχρι και τα 30 του χρόνια, όταν μετά από πολλές περιπέτειες και μετά την επαγγελματική του καταξίωση, ο ήρωας του μυθιστορήματος πραγματοποιεί τα ονειρά του και αφοσιώνεται στη συλλογική δράση.»

 

Λοχία γιατί (δεν) εκινήθης;

«Η τελευταία μετάθεση στη πολυτάραχη θητεία ενός εφέδρου Λοχία πεζικού, έκρυβε δυσάρεστες γι’ αυτόν εκπλήξεις. Μετά από πολλές περιπέτειες στο στρατό, με κορυφαία τη μερική επιστράτευση το Μάρτη του ’87 που τον βρήκε να υπηρετεί σ’ ένα ακριτικό νησί, προσδοκούσε να ηρεμήσει στους λίγους μήνες που απόμεναν μέχρι να απολυθεί. Για κακή του τύχη όμως ο φαινομενικά λόχος “αφασίας” που κλήθηκε στο τέλος να υπηρετήσει, έκρυβε ένα τεράστιο μυστικό στο γραφείο του Λοχαγού που τον διοικούσε. Ο Λοχαγός άνηκε στις μυστικές υπηρεσίες και ο Λοχίας αναγκάστηκε να κάνει πράγματα που ήταν αντίθετα με την συνείδηση του…»

διαβάστε

Ο Συγγραφέας

Γεννήθηκε το 1963 στη Σκιάθο. Είναι οικονομολόγος και ασχολείται, παράλληλα, με θέματα Κοινωνικής Οικονομίας.

Η πρώτη του εμφάνιση στη λογοτεχνία έγινε με την ποιητική νουβέλα «Πρωτοετής Φοιτητής»(1993) και ακολούθησαν τα: «Λοχία γιατί (δεν) εκινήθης;» (Αφοι Κυριακίδη 2012) και «Το παιδί της Βασίλισσας» (iwrite 2012).

Το 2013 δημιούργησε τις εκδόσεις «ΚΥΜΑ» και προχώρησε στην έκδοση των μυθιστορημάτων «Το Κάστρο της Ελευθερίας και ο Μπαρμπαρόσα» και «Ναυαγισμένοι Έρωτες», καθώς και του αφηγήματος «Αν Ξυπνούσε ο κυρ-Αλέξανδρος».

Ο συγγραφέας παραδίδει μαθήματα “Δημιουργικής Γραφής – Ανάγνωσης”. Έχει βραβευθεί από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών για το θεατρικό του έργο “Ο Χρυσός μας Χωρίζει”. Επίσης, να μπει η νέα φωτογραφία.

διαβάστε

Θεατρικά

Ανέκδοτα θεατρικά
1.ο χρυσός μας χωρίζει (βραβείο Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών)
2.Έλληνας Κροίσος (επικό θέατρο)
3.”Συμπεθέρες και δήμαρχοι

Μονόπρακτα
1. Σοκάκι δίχως όνομα
2. Πρωτοετής φοιτητής

Θεατρικά αναλόγια
1. Αν ξυπνούσε ο κυρ-Αλέξανδρος
2. Χριστούγεννα με τον Παπαδιαμάντη

Θέατρο για παιδιά
1. Σκασιαρχείο
2. Ναυαγοί Πειρατές
3. Ο Μπαρμπακοχύλας
4. Τα Χριστούγεννα ενός κυνηγού
5. Ο παλιός χρόνος

διαβάστε

Δημιουργική Γραφή

31 Ιανουαρίου 2014
Ο συγγραφέας Γιώργος Σανιδάς, ιδρυτής των Εκδόσεων Κύμα, παραδίδει σεμινάρια με τίτλο “Δημιουργική Γραφή – Ανάγνωση προς το Ωραίο και Υψηλό”.
Για περισσότερα, διαβάστε το δελτίο τύπου: http://www.ipolistonkosmo.gr/politistika.php?selectgener=5&selection=1884

διαβάστε

Ο Απόηχος

(ανανεώνεται διαρκώς)

Κριτική για το “Δεν χάθηκαν όλα”

«Συγκλονιστική μεταφορά στο χαρτί μιας εποχής που έφυγε ανεπιστρεπτί.

Γραφή αυθόρμητη, λόγος καθαρά βιωματικός».

Κωνσταντίνος Γ. Μάνος
Συραϊνώ Διονυσίου – Κορωνιού

 

Κριτική για το “Παιδί της Βασίλισσας”

Συγχαρητήρια στον συγγραφέα για τον γλαφυρό τρόπο περιγραφής της ζωής του παιδιού. Το βιβλίο πρέπει να διαβαστεί από μικρούς και μεγάλους, αλλά κυρίως από τους νέους για τους οποίους αποτελεί πρότυπο ανόδου σαν ορφανό και φτωχό και δείχνει το τι μπορεί να κάνει ο καθένας ώστε να πάει μπροστά η κοινωνία μας.
Μια ιστορία ευχάριστα αναγνώσιμη και τόσο ενδιαφέρουσα που όταν αρχίσεις να την διαβάζεις, δεν σου έρχεται να την αφήσεις από τα χέρια σου αν δεν φτάσεις στην τελευταία σελίδα του βιβλίου.

Κωνσταντίνος Γ. Μάνος
Ψυχολόγος, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

 

Κριτική για το “Λοχία, Γιατί (Δεν) Εκινήθης;”

Το μυθιστόρημα είναι ένα ψηφιδωτό από ιστορίες στρατιωτικής τρέλας, περιγραφή ιδιαίτερων χαρακτήρων, αλλά και καταστάσεων άνισης μεταχείρισης. Ελλείψη πραγματικού εχθρού βλέπουμε τον λοχαγό, ένα απολίθωμα της χούντας, που παραδόξως διατηρείται σε δημοκρατικές εποχές, σε ρόλο χαφιέ, να κατασκευάζει ιστορίες συνομωσίας και ερωτικών σκανδάλων εμπλέκοντας υφιστάμενους και εθελοντές.
Αξίζει κανείς πραγματικά να διαβάσει αυτό το βιβλίο για να δει τον στρατό πίσω από την βιτρίνα της στολής.

Αναστασία Φιλαρέτου,
Πολιτικός Μηχανικός, Πρόεδρος Ανεξάρτητης Κίνησης Πολιτών Σκιάθου

Κριτική για το “Ναυαγισμένοι Έρωτες”:
Είναι ένα αριστούργημα! Σε ευχαριστώ που με ταξίδεψες με την κάθε σου σελίδα!

Μηνάς Καρυπίδης,
Οικονομολόγος

Κριτική για το “Αν γυρνούσε ο κυρ-Αλέξανδρος”:
Εξαιρετικό κείμενο με βαθιά γνώση του Παπαδιαμάντη. Το βάρος πέφτει στο: Θα επιστρέψω μόνο όταν και αν αναστηθεί ο τόπος μας. Και το βάρος του βάρους σ’ εκείνο το αν.
“Καλή Ανάσταση” λοιπόν…

Κώστας Γανωτής,
συγγραφέας

Κριτική για “Το Κάστρο της Ελευθερίας και ο Μπαρμπαρόσα”:
Αποτελεί το καλύτερο βιβλίο που έχω διαβάσει ποτέ! Εύχομαι να πάρει το Κρατικό Βραβείο!

Γιώργος Ρήγας

διαβάστε